Κρητικές παραδοσιακές χειρομυλόπιτες

|

Οι γευστικές αναμνήσεις των παιδικών μας χρόνων, συνήθως μας ακολουθούν και στην ενήλικη ζωή μας…

Ένα από τα αγαπημένα μας καλοκαιρινά εδέσματα ήταν οι χειρομυλόπιτες που έφτιαχνε η γιαγιά. Με γλυκιά μυζήθρα, η κανονική έκδοση και σκέτες μόνο με το ζυμάρι, για τη νηστεία του Δεκαπενταύγουστου!

Τώρα πλέον απολαμβάνουμε τις χειρομυλόπιτες από τα χέρια της μητέρας μου και χαίρομαι που και τα παιδιά μου, χτίζουν τις δικές τους γευστικές αναμνήσεις! Ίσως κάποτε κι εκείνα να τις μοιραστούν με τα δικά τους παιδιά!

Οι τηγανητές λοιπόν αυτές πίτες, είναι πολύ ιδιαίτερες και γευστικές, λόγω του χόντρου που βάζουμε στο ζυμάρι, ενώ μπορούμε να τις φτιάξουμε με μυζύθρα γλυκιά ή ξινή, αλλά και χωρίς γέμιση, σκέτες! Φυσικά αυτό που τις απογειώνει είναι το πασπάλισμα με ζάχαρη και κανέλα, αφού τις τοποθετήσουμε στην πιατέλα.

Ας δούμε όμως τη συνταγή μας πιο αναλυτικά:

Υλικά για το ζυμάρι

2 κούπες χόντρο

1 κιλό αλεύρι

1 φακελάκι μαγιά

λίγο αλάτι και λίγο λάδι

Υλικά για τη μυζήθρα

1,5 κιλό μυζήθρα, ζάχαρη και κανέλα ή δυόσμο!

Πριν ξεκινήσουμε τη διαδικασία, βάζουμε το χόντρο να μουλιάσει σε ζεστό νερό για δύο ώρες. Στη συνέχεια τον σουρώνουμε και τον βάζουμε σε μεγάλο μπολ, ρίχνουμε τη μαγιά, λίγο λάδι, το αλεύρι και συμπληρώνουμε ζεστό νερό για να έχουμε ένα αραιό μείγμα, όπως αυτό των λουκουμάδων περίπου.

Αφήνουμε το μείγμα να φουσκώσει, περίπου μία ώρα. Στη συνέχεια βάζουμε κρύο νερό σε ένα μπολ, για να βουτάμε τα χέρια, όταν πέρνουμε το ζυμαράκι.

Παίρνουμε μείγμα με τα δάκτυλα, το ανοίγουμε και βάζουμε τη μυζήθρα, κλείνουμε καλά και τοποθετούμε στο τηγάνι με το ζεστό λάδι. Προσοχή μέχρι να συμπληρωθεί η τηγανιά, έχουμε χαμηλή φωτιά και μετά δυναμώνουμε λίγο για να ροδίσουν.

Τοποθετούμε τις χειρομυλόπιτες σε πιάτο με απορροφητικό χαρτί και αφού ολοκληρώσουμε το τηγάνισμα, τις βάζουμε σε πιατέλα και τις πασπαλίζουμε με ζάχαρη και κανέλα. Είναι υπέροχες και ζεστές, αλλά και αφού κρυώσουν! Αν προλάβουν φυσικά!

Καλή επιτυχία και καλή όρεξη!

Προηγούμενες

Τα θαυματουργά μήλα της Αγίας Ειρήνης της Χρυσοβαλάντου

Όταν το παιδικό δωμάτιο…γίνεται εφηβικό!

Επόμενη

Σχολιάστε